Naast de flessenpups was dit iets waar ik enorm veel plezier uit beleefde. Een angstige schuwe hond opvangen. Mooi om het proces van gesloten muurbloem tot bloeiende bloem te zien. Elk beetje angst wat je weet los te weken is een enorme beloning.

dsc02971
Taaliah, door 4 jaar eenzame opsluiting zeer angstig geworden. Alles in haar houding straalt angst uit.

Het is moeilijk om je hier in een precieze richtlijn te geven omdat elke hond weer anders is. Ik zou echt te kort schieten als dat m’n intentie was. Wel kan ik je een aantal tips en hulpmiddelen geven waardoor de dingen wat makkelijker verlopen.

Allereerst beweeg rustig en kalm, maak geen oogcontact. Hoe rustiger jou bewegingen zijn hoe beter je te voorspellen bent waardoor het dier minder de neiging tot vluchten of aanvallen heeft. Praat op een zachte vrolijke toon. Soms is niet praten zelfs prettiger.

Geef de hond altijd mogelijkheden om te kunnen vluchten. Een angstige hond die niet weg kan komen van jou zal kunnen kiezen voor aanvallen als ze zich bedreigt voelen.

Dring je niet direct op aan de hond. Geef hem de keuze. En geef hem tijd om keuzes te kunnen maken. Iets wat lange tijd kapot gemaakt is fix je niet in een paar dagen/ weken.

Blijf nuchter en blijf nadenken. Hoe zou jij in dat geval benaderd willen worden? Zou jij dat fijn vinden als dat op die manier zou gaan? Respecteer de hond en zijn grenzen. Afdwingen is echt not done. Een klein zetje in de goede richting kan soms net genoeg zijn om drempels over te gaan maar merk je angst en weerstand stop met wat je aan het doen bent.

We hebben wel gemerkt dat angstige honden vaak wel losser worden als er een dappere andere hond in het gezin aanwezig is. Ondanks dat honden niet echt aan imitatieleren doen trekken ze zich vaak wel op aan de andere hond(en). De meeste honden op Curacao zijn ontzettend hond/hond sociaal en begrijpen elkaars taal meestal prima. Samenvoegen geeft meestal weinig problemen.

img_5830
Taaliah, een jaar later, veel meer ontspannen dan de eerste foto, maar altijd op afstand. Ze is bij ons blijven wonen

Tijd heelt bijna alle wonden… Maar niet allemaal. Blijft de hond na weken rustig oefenen nog altijd angstig en gestrest zijn er wel wat hulpmiddelen. Vrij verkrijgbaar bij een dierenarts is bijv composure pro. Een middel dat werkt op lichaamseigen stoffen die rustig maken. Een licht middel wat net de scherpe randjes er af kan halen waardoor de hond net iets meer durft.

Is de hond extreem angstig, vraag dan hulp aan een erkend gedragsdeskundige die werkt op een basis zonder straffen en zonder rangorde bevestigende handelingen. Straffen en rangorde bevestigende handelingen geven meer angst en dragen absoluut niet bij aan het oplossen van het probleem. Laat je niks aanpraten, dit zijn echt achterhaalde theorieën.

Stresssignalen herkennen.

Honden zijn prachtige wezens met een hele duidelijke taal. Leer die taal herkennen en handel naar de signalen die hij aan je geeft. Je zal merken dat dit de band alleen maar ten goede komt. Realiseer je dat agressie voor 99% voortkomt uit angst. Angst door dat de hond de situatie niet begrijpt of niet weet wat er van hem verwacht word. Dat hij uiteindelijk meer agressie gaat gebruiken in zekere vormen heeft meer met het behaalde succes te maken dan dat je een puur agressieve hond hebt. Natuurlijk ga je agressie herhalen als je merkt dat hetgeen waar jij bang voor bent stopt. En natuurlijk ga je agressie gebruiken als je op wat voor manier ook in de verdrukking komt. Zaak is dat je grenzen respecteert en gaat kijken hoe je de dingen wel kan bereiken zonder de hond stress te geven of de stress te minimaliseren.

Een hond die gestrest is kan je aan de volgende signalen herkennen.

  • Hijgen, als er geen lichamelijke inspanning heeft plaatsgevonden of het dier het anderzins warm heeft.
  • kwijlen
  • Verwijdde pupillen
  • Overmatig gapen
  • img_3021
    Esperanza dag 1 angstig in een hoekje gekropen in de tuin

    Trillen

  • Piepen
  • Oren naar achteren
  • Lage houding
  • Staatje aan z’n buik geplakt
  • Verstarren
  • Zich om z’n bek likken
  • Tongelen, het puntje van zijn tong komt steeds even naar buiten
  • Halve manen in de ogen, het oogwit is te zien
  • Een lang gerekt gezicht waarbij alles naar achteren verdwijnt. Dus lippen/ mondhoeken worden lang ogen en oren glijden naar achteren.
  • Lip optrekken en tanden laten zien.
  • Grommen
  • Haren overeind
  • Poot optrekken, een hond die zit en zijn voorpoot optrekt tot ongeveer z’n borst is meestal zeer gestrest.

Denk in het klein, je einddoel kan bijvoorbeeld zijn oren grondig inspecteren. Geeft grondige inspectie stress of agressie begin je alleen met snel en rustig aanraken en ondertussen belonen. Langzaam bouw je je handelingen uit. Een leuk en makkelijk hulpmiddel is een clicker. Je kan op die manier gewenst gedrag prachtig kenmerken. Kijk eens op de site van Dr. Sophia Yin. Daar zijn veel voorbeelden van perfecte clickeroefeningen te vinden.

Esperanza in haar adoptiegezin in Nederland, 1 jaar later
Esperanza in haar adoptiegezin in Nederland, 1 jaar later

Zorg er altijd voor dat een angstige hond niet uit je huis/ tuin kan ontsnappen. Het zal niet de eerste fosterhond zijn die uit blinde paniek sprongen maakt of gaten vind die jij niet voor mogelijk had gehouden. Eenmaal weg is de kans klein dat je ze nog terug vind. Taaliah heeft zich eens door de spijlen van een hekwerk gewrongen en is de tuin uit gevlucht. Ik had 1 mazzel en dat was dat ze ondertussen het etensritueel en het daarbij behorende blaffen van de rest goed kende. Toen ze dat in de verte hoorde is ze toch de tuin weer in gevlucht en kon ik de hekken weer sluiten. Anders had ik haar nooit meer te pakken gehad.

©Rescueracao. Like us @ Facebook

Een aantal filmpjes van Taaliah, waar je duidelijk de bovengenoemde stressignalen kan zien. Let op haar ogen en haar bek en haar lichaamshouding.

Taaliah dag 1

Taaliah dag 2

Taaliah dag 24

Taaliah dag 83, nog weinig verbetering, ze blijft angstig voor aanraken. We zijn dan ook gestopt met oefenen en haar grenzen gerespecteerd. Ze heeft iets langer dan een jaar mogen genieten van haar vrijheid bij ons en hebben haar hierna alleen aangeraakt als het medisch nodig was. Ze heeft voor haar doen, vrij ontspannen kunnen leven en is wel losser en vrolijker geworden. Ze was graag bij je in de buurt en genoot van gezelschap, alleen altijd op een afstandje van 2 meter. Helaas kreeg ze zomer 2014 een agressieve vorm van kanker en is ze overleden.