Eefje oh Eefje.

Als piepklein pupje werd je in een doosje bij het asiel afgeleverd. De meneer die je bracht had je bij het stadion gevonden. Het regende pijpenstelen die dag en zeiknat kwam je binnen. Koud… ijskoud was je. Meer dood dan levend. Maar oh wat een schatje! Zo klein, de kinderen dachten dat het een baby poesje was. Hooguit een dag of 10 oud. Einde van de middag toch maar even langs de dokter geweest want ze was zo zwakjes. Vitamine prik en pasta mee en hopen dat het goed gaat.  De eerste avond hebben we een paar keer gedacht dat ze haar laatste adem zou uit

0171
Eefje dag 1

En wat een lol hebben we de volgende weken met haar gehad. Een heerlijk pup met gekke fratsen maar vooral echt een knuffeltje en heel erg lief. Ook een beetje gek, met haar iets te lange tongetje en haar scheve nekje en knikje in haar staart. We zeggen regelmatig, Eefje oh Eefje je hebt een klap van de molen gehad. Motorisch is ze niet heel sterk en ze is een beetje wereldvreemd. Maar ik ben verliefd. En toch gaat ze op voor adoptie. Tranen met tuiten toen ze ging, weken hoorde ik nog overal haar gekke hoge blafje. Spijt… zo veel spijt…

091
Eefje ongeveer 5 weekjes oud

Natuurlijk hield ik contact met de adoptant. Je brengt iets met liefde groot en wil zeker weten dat het goed gaat. Ze was bij een lieve oudere dame terecht gekomen, het was haar eerste hondje. Ik ben een aantal keer bij haar gaan kijken en mevrouw vertelde eerlijk dat het opvoeden haar wel tegen viel. Natuurlijk probeerden we samen het in goede banen te krijgen en heb ik haar een puppycursus aangeboden. Vlak voordat de cursus ging starten belde ze op. Ze zat er doorheen en het lukte echt niet. Eefje was zo vervreemd dat ze haar nauwelijks kon pakken om te verzorgen of om te knuffelen. Ze wist het niet meer en wilde Eefje graag terug doen. We hebben een lang en eerlijk gesprek gehad en ik ben blij dat ze zo eerlijk is geweest en heeft durven erkennen dat dit voor beide niet oke was. Natuurlijk ben ik direct in de auto gestapt en heb haar weer opgehaald. In de auto wist ik… en nu ga jij nooit meer weg. Ze was echt heel schuw geworden en dat heeft heel wat oefenen en trainen gekost om dat weer redelijk goed te krijgen. Eefje werd hond nummer vier en daar moest het toch echt bij blijven van m’n man. Natuurlijk lieverd, we houden het bij 4…

©Rescueracao

Advertenties