dsc_3782
Billy dag 1

Kleine Billy kwam verpakt als een Sinterklaaskadootje. Ik was druk in de weer met inpakpapier, kadootjes en gedichtjes toen Gwen me belde dat ik weer moeder was geworden. Dus gauw tussendoor even naar het asiel om m’n pakketje pup op te halen. Billy was door een stelletje gevonden in een rooi (afwateringssyteem op Curacao) Een piepklein bolletje wol, oogjes nog dicht en zonder staartje. In eerste instantie zou je denken dat het gecoupeerd was, maar gelukkig was dat niet het geval. Er worden op Cur veel hondjes zonder staartje geboren. Billy werd Lisa’s broer en samen konden ze lekker tegen elkaar aan liggen.
Na een tijdje werd duidelijk dat Billy niet goed zag. Hij kijkt de wereld in alsof hij altijd tegen fel zonlicht in kijkt. Op zich merk je weinig aan hem en redt hij zich prima, maar het is wel iets om bij plaatsing rekening mee te houden. Billy is met 10 weken geplaatst bij een super lief gezin. Zijn handicap was geen probleem. Hij is iets later gegaan dan normaal omdat ik even zijn ontwikkeling wilde afwachten en omdat hij karpattenziekte had gekregen en je geen ziekte pup moet meegeven.

dsc_4859
Billy ongeveer 4 weken

Billy heb ik nog regelmatig teruggezien omdat ik het gezin privetraining heb gegeven. Fijn want zo kon ik zijn ontwikkeling blijven volgen. De pech wilde dat er alsnog mismatching is ontstaan. Billy was geen makkelijke puber en het was de eerste hond in het gezin. Waarschijnlijk mede door zijn handicap en onzekere aard begon hij naar bezoek steeds meer agressie te vertonen. Zo erg dat het gezin besloten had dat het niet meer lukte met Billy. Billy is zomer 2014 terug gekomen bij ons. En ja.. hij hapte als hij angstig werd. Was erg fel tegen voornamelijk mensen met een donkere huidskleur. Bezoek was erg moeilijk. De ene keer ging het goed en de andere keer weer falikant fout. Hij was zeker een zeer goede waakhond. Niemand zou binnen kunnen komen zonder een hap te krijgen van hem. Dit vergde de nodige aanpassingen. Een plek waar hij “opgeborgen” kon worden als er bezoek kwam. Oppassen met loslaten op de wandeling. Altijd alert zijn en blijven.

172-3
Billy op zwemles

Billy is gebleven, in ons gezin functioneert hij prima. We kennen hem, weten waar en wanneer we op moeten passen. En trainen hem met omgang met bezoek. We zijn nu zo ver dat hij alleen de eerste 10 minuten even in zn bench gaat, daarna maken we rustig aangelijnd kennis en daarna gaat het los ook prima. Mensen moeten hem gewoon in eerste instantie negeren. Daarna kan iedereen blijven logeren en springt hij graag even bij het bezoek in bed voor een dikke knuffel. In het begin was het lastig als bezoek zich ging verplaatsen maar ook dat gaat nu eigenlijk prima. Zijn zicht lijkt nog steeds een probleem, soms kan hij dingen niet goed inschatten. Het is een schat, onze schat en ik ben super trots dat hij toch alweer zo ver gekomen is. Ons pluisje, 25 kilo schoon aan de haak.

©Rescueracao

Advertenties