picture1Onze ezels stammen af van wilde ezels. Uit Afrika zijn twee rassen bekend, de Nubische ezel en de Somalische ezel. De Nubische ezel is afkomstig uit het gebied tussen de Middellandse zee en de Sahara, de Somalische ezel uit het gebied ten zuiden van de Rode Zee. Ook in Azie leven veel ezels.Omdat hun leefgebied zich helemaal uitstrekt van de Rode Zee tot in het noorden van India en Tibet, is er een grote diversiteit ontstaan. Afstammelingen van de wilde ezels zijn via de zogenaamde handelsroute in West Europa terechtgekomen. De meeste routes liepen vanuit China naar de Middellandse zee. Tijdens de reis van vaak enkele jaren werd er gebruik gemaakt van trekezels en omdat deze vaak niet de hele route af konden leggen en veelal achterbleven, is er ongetwijfeld een vermenging van soorten op getreden mede doordat ze zich ook met de plaatselijke ezels vermengden.

picture2Door de trektochten met vooral zijde als handelswaar, arriveerden de ezels in Alexandrie en via Klein Azie kwamen ze in Griekenland waar ze goed van pas kwamen om te werken in de druiventeelt, ze konden gemakkelijk over de smalle paadjes lopen.

Doordat ze zo geschikt waren voor de druiventeelt werden ze doorverkocht naar andere landen rondom de Middenlandse zee. En met het Romeinse leger reisden ze vervolgens als lastdier door het hele rijk en werden ingezet in de nieuwe wijngaarden door de Romeinen aangelegd tot in het noorden van Frankrijk en Duitsland. Daarna werd er een paar honderd jaar niet meer naar omgekeken.

picture3In de zestiende eeuw veranderde dat omdat tijdens de vele oorlogen die er gewoed hebben in Europa, de paarden schaars waren geworden en de boeren hebben de ezels toen als vervanger genomen. In Nederland werden de ezels tot aan het begin van de vorige eeuw veel gebruikt voor het lichtere boerenwerk maar ook als rijdier voor kinderen van adellijke families. In de steden was de ezel leverancier van geneeskrachtige melk en langs de kust heeft de ezel lang dienst gedaan als strandezel. Daarna nam de belangstelling voor de ezel weer af maar sinds ongeveer 1970 is de ezel opnieuw geliefd geraakt en wordt vaak als huisdier gehouden, puur voor plezier.

De huidige ezels vertonen kenmerken van de Somalische als wel van de Nubische wilde ezel. De overheersende kleur is grijs in verschillende schakeringen maar er zijn ook veel bruine ezels.Ook komen ze in de kleur zwart, wit en bont voor. Voskleurige ezels zijn zeldzaam. Bij de witte tot lichtgrijze en bruine ezels zien we duidelijk het “schouderkruis” bij de zwarte en bontgekleurde ezels ontbreekt dit doch uitzonderingen bevestigen de regel. Sommige ezels hebben ook beenstrepen net als hun voorvader, de Somalische ezel.

picture4Huisezels worden ingedeeld naar schofthoogte, dit wordt gemeten in centimeters en geeft de hoogte aan van de grond tot het hoogste punt van de schouders.

Ezels boven de 90 cm behoren bij de ‘ grote’ ezels, beneden de 90 cm behoren bij de kleine maat.

Nadat de ezels zich hadden verspreid over West Europa, zijn er veel rassen ontstaan. Niet in Nederland maar wel bijvoorbeeld in Spanje, Frankrijk en Italie. Daar werden ze namelijk op grotere schaal gebruikt dan in Nederland.

Door de opkomst van de landbouwmachines, auto’s en dergelijke dreigden er veel van deze rassen verloren te gaan maar dankzij de inzet van enthousiaste ezelliefhebbers is dit niet gebeurd en hebben wij o.a. de volgende rassen in Europa.

 

picture5De Franse ezels:

GrandNoirdu Berry

Provencaalse ezel

Pyreneese ezel

Normandische ezel

Poitou ezel

 

picture6De Spaanse ezels:

Catalaanse ezel

Mallorca ezel

Zamorano-Leones

Andalusische ezel
 

picture7Italiaanse ezels:

Martina Franca

Ragusa

Pantelleria

Amiata

Asinari

Sardinische ezel

 

Rescueracao, MJ